Ludziom, zmagających się z zaburzeniami natury psychicznej, często towarzyszyć może poczucie bezsilności wobec nawracających się objawów. Depresja, podobnie do wielu innych zaburzeń i chorób psychicznych, ma charakter nawrotowy. Szacuje się, że w około 75% przypadków osoba doświadczy nawrotu depresji w ciągu dwóch lat od wystąpienia pierwszego epizodu. Dlatego tak ważne jest ciągłe poznawanie siebie i monitorowanie swojego nastroju. Dzięki temu, osoby zmagające się z zaburzeniami natury psychicznej będą w stanie szybciej rozpoznać wczesne objawy mogące świadczyć o tym, że ich nastrój się obniża. Co za tym idzie, będą one mogły zainterweniować znacznie wcześniej zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo rozwinięcia się kolejnego epizodu.

Umiejętność rozpozania znaków ostrzegawczych, świadczących o tym, że dzieje się coś niedobrego, przyświecać powinna każdej osobie zmagającej się z nawrotami depresji. Powinni się tym tematem również zainteresować ich bliscy, gdyż w przeciwnym razie pozostaną oni nieświadomi i skazani na kaprysy natrętnych symptomów, między innymi takich jak: obniżona samoocena, ekstremalne zmęczenie, nieustanne zamartwianie się, katastrofizowanie, przeżuwanie, brak koncentracji, bóle głowy, poczucie beznadziejności i wszechogarniająca pustka. W skrajnych przypdkach dochodzi również do prób samobójczych.

Dlaczego więc nie podjąć się wyzwania i nie stanąć na czele walki o swoje zdrowie psychiczne. Dlaczego, zamiast być biernym obserwatorem swoich emocji i bojownikiem w pełni już rozwiniętych symptomów, nie zrobić czegoś, co zapobiegłoby ich natężeniu, kiedy tylko się pojawią.

Dla zwiększenia poczucia odpowiedzialności za swoje zdrowie psychiczne i możliwości wcześniejszego zidentyfikowania objawów zwieszczających nawrót depresji, możesz zastosować poniższą srategię.

Niech Twoi bliscy Ci pomogą. Wciągnij ich do swojej podróży prowadzącej do osiągnięcia równowagi.

Nasi bliscy są bardzo dobrymi obserwatorami, a tym samym lustrem naszego samopoczucia, przynajmniej w większości przypadków. Czasami partner, rodzic albo przyjaciel szybciej wyłapie subtelne zmiany w Twoim zachowaniu niż ty sama/sam. Kiedy się dobrze czujemy, warto więc jest porozmawiać z bliskimi i ustalić formę, w jakiej chcielibyśmy aby oni komunikowali nam, kiedy coś w naszym zachowaniu ich zaniepokoi. Możesz umówić się z mężem, że np. użyje konkretnego zwrotu/słowa aby dać Ci znać, że martwi się Twoim samopoczuciem, brakiem koncentracji lub przerywanym snem. Przyjaciel może zwrócić Twoją uwagę na to, że np. więcej pijesz lub izolujesz się od bliskich. Siostra na pewno da Ci znać, kiedy zauważy, że jesteś cichszy/cichsza niż zawsze.

Ważne jest abyśmy komentarzy tych nie traktowali jako krytyki, lecz jako źródło cennej obserwacji, która ma nam pomóc zainterweniować odpowiednio wcześnie. Są to informacje, które możemy wykorzystać na swoją korzyść, i jeśli podejmiemy odpowiednie kroki, aby się o siebie zatroszczyć, będziemy w stanie zapobiec dalszej intensyfikacji zaburzenia nastroju, z którym się akurat zmagamy. Nie jest to gwarantowane, ale na pewno nie zaszkodzi.

Nikt nie jest winien tego ani odpowiedzialny za to, że dopadły go trudności natury psychicznej. Każdy jednak jest odpowiedzialny za swoje zdrowie i szukanie pomocy, kiedy tego potrzebuje. Po tym, jak któs bliski zakomunikował Ci, że martwi się o Ciebie z jakichś konkretnych powodów, czas jest abyś wziął/wzięła odpowiedzialność za to, co z tą informacją zrobisz. Przeanalizuj, czy wokól Ciebie nie dzieje się coś, co mogłoby wpłynąć na poziom Twojego stresu. Pomyśl o tym, co robisz aby się zrelaksować. Jeśli jesteś na tabletkach, sprawdź czy bierzesz je regularnie i o odpowiednich porach. Może trzeba zrezygnować z kawy na jakiś czas aby wspomóc higienę snu. Zadaj sobie pytanie, czy jesz zdrowo i o odpowiednich godzinach. Zredukuj do minimum spożycie cukrów i nadmiernej ilości węglowodanów. Przyjrzyj się swojej aktywności fizycznej, czy jesteś w ruchu te chociażby pół godziny dziennie.

3 kroki, zapobiegające nawrotom zaburzeń nastroju.

  1. Zastanów się nad konkretnymi objawami świadczącymi o tym, że Twój stan się pogarsza. Bąć specyficzny/specyficzna. Poproś swoich bliskich o listę Twoich zachowań, które według nich są znakami ostrzegawczymi. Porównaj ich notatki ze swoimi, i stwórzcie jedną listę wczesnych objawów nawrotu choroby. Stwórzcie również listę rzeczy, które możesz zrobić, kiedy te objawy się pojawią. Możesz użyć tego formatu.
  2. Wybierz kogoś, kto zna Cię najlepiej i z kim najczęściej przebywasz. Nie musi to być Twój partner, ani nawet ktoś z kim mieszkasz. Ma być to ktoś, kogo Ty obchodzisz, i kto będzie w stanie być przy Tobie. Uzgodnijcie najlepszą dla obu stron formę komunikacji, w celu sygnalizowania niepokojących objawów. Może być to rozmowa, sms albo email. Zdecyduj, kto i co jest dla ciebie najbardziej wygodne.
  3. Wypunktuj kroki, które podejmiesz po tym, jak usłyszysz komunikat na temat swojego stanu samopoczucia i podejmij odpowiednie działania.

Ten 3-stopniowy system jest szeroko stosowany w zarządzaniu
nawracających zaburzeń nastroju, i jest bardzo skuteczny, o ile tylko zdecydujesz się do niego przyłożyć. Wypróbuj to ze swoimi bliskimi i daj mi znać, jak to dla Ciebie działa. Lub, jeśli masz już podobny system, który stosujesz, też daj mi znać. Chcę go poznac!

Pozdrawiam,

Zuzanna

Dołącz do 123 obserwujących.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.